Geralt z Rivii – wiedźmin, który zawładnął naszą wyobraźnią

Pewny siebie detektyw, znakomicie władający bronią białą wojownik, świetny kochanek i wyjątkowo inteligentny realista w jednym? Czy to aby możliwe? Andrzej Sapkowski, wykreowaną przez siebie postacią, udowadnia, że jak najbardziej jest to wykonalne.

Andrzej Sapkowski – geniusz przelany na papier

Andrzej Sapkowski (ur. 21 czerwca 1948) – polski pisarz fantasy, z wykształcenia ekonomista. W swoim dorobku, oprócz wiedźmińskiej sagi składającej się z 8 tomów, ma również takie tytuły jak Świat króla Artura. Maladi” czy Żmija”, które choć nie aż tak popularne, wciąż spotykają się z ogromną aprobatą u czytelników. Więc czym zasłynął „ Wiedźmin? Co przyczyniło się do tego, że tak imponująca liczba egzemplarzy jest wydawana, a grono fanów Geralta z Rivii wciąż się poszerza? Krytyka społeczeństwa, władzy i praw rządzących człowiekiem, zawarta w tekście? Liczne nawiązania do baśni, legend i wierzeń ludowych? Niesamowicie wciągająca fabuła i genialne dialogi? Tak się składa, że wszystkie te czynniki wpłynęły na ogromną sławę sagi i sukces twórczości polskiego pisarza. Nie zapominajmy jednak o bohaterze tego artykułu – Geralcie z Rivii, który swą bogatą osobowością przypadł do gustu milionom czytelników na całym świecie.

Pewny siebie detektyw

Może najpierw warto przybliżyć, wszystkim nie posiadającym tejże wiedzy, kim są wiedźmini. Przez książkową większość społeczeństwa pozbawieni są ludzkich cech, uważani za mutantów, bezlitośnie porywających dzieci w celu poddawania ich morderczym mutacjom. Często byli poniżani i wyśmiewani przez ludzi, z powodu ich odmiennego wyglądu i stereotypów z nimi związanymi. Prawda jednak trochę odbiega od stereotypów, o czym się przekonujemy, poznając głównego bohatera sagi Sapkowskiego. Niewątpliwie faktem jest, że wiedźminów wynajmowało się w celu zabijania wszelkiego rodzaju plugatswa siejącego zamęt, nękającego okoliczną społeczność i stanowiącego poważne zagrożenie dla ekosystemu. Mimo tego, że winnymi nie zawsze jednak były gryfy, upiory i inne potwory, gdyż czasem także ludzie, Geralt podejmował prawidłowe decyzje. No właśnie, czy tylko dzięki mutacjom, które niesamowicie rozwijały ich zmysły, wiedźminowi bez wielkich trudności udawało się rozwiązywać skomplikowane zagadki i natrafiać na tropy prowadzące do finalnego wypełnienia postawionego mu zadania? Zdecydowanie nie, wystarczy choćby odwołać się do innych wiedźminów. Nie wszyscy z nich byli aż tak popularni jak Geralt, co niewątpliwie świadczy o tym, że cieszył się zaufaniem u zleceniodawców, którzy słyszeli nieraz o imponujących wyczynach wiedźmina. Oczywiście, jak dla każdego najemnika, najważniejsze były dla niego pieniądze za wykonanie zadania, jednak miał on pewne zasady, których starał się nie łamać, oraz poglądy, które także często pomagały mu w odkrywaniu różnych tajemnic, gdyż były one oparte na solidnej wiedzy.

„ Miecz przeznaczenia ma dwa ostrza. Jednym jesteś ty. Drugim zaś śmierć.”  

Znakomicie władający bronią białą wojownik

Geralt z pewnością niewiarygodnie dobrze walczył, ukończywszy Szkołę Wilka w Kaer Morhen i znając wiele tajników wiedzy na temat samej walki, lecz nie to czyniło go niezwykle sławnym najemnikiem. Potrafił umiejętnie wykorzystać swe umiejętności w celu wypełnienia prawidłowo postawionych mu zadań przez zleceniodawców, opierając się na własnej wiedzy i przekonaniach. Myślę, że dobrym przykładem potwierdzającym me słowa, jest opowiadanie zawarte w pierwszym tomie, w którym Geralt miał przed sobą ogromne wyzwanie, z którym nie poradziło sobie wielu poprzednich śmiałków. Musiał bowiem odczarować córkę króla Temerii, Foltesta, która w wyniku związku króla z własną siostrą, zmarła zaraz po porodzie. Niestety kilka dni później, z królewskiego grobowca wyszła okropna strzyga, która przez swój wygląd i zachowanie nawiedzała okoliczną społeczność w koszmarach. Inni wiedźmini próbowali często zabić  strzygę, rezygnując z próby jej odczarowania, która polegała na spędzeniu nocy w grobowcu zmarłej królowej i wyjściu po trzecim pianiu koguta. Zadanie, które wydawało się niemożliwe do wypełnienia, zostało zrealizowane przez Geralta, który dzięki swej zwinności i niebywałych umiejętnościach w boju, odczarował córkę Foltesta, co było dla niego nie lada wyzwaniem. To tylko pokazuje, jak doświadczonym wiedźminem był Geralt z Rivii.

„Geralt zwinnym piruetem wyszedł spod ostrza, odskoczył miękko, krótką, lekką fintą wybił Tallesa z rytmu. Talles […] ciął szeroko […] stracił na moment równowage, spróbował ją odzyskać […] wysoko zasłaniając się mieczem. Wiedźmin uderzył z szybkością i siłą pioruna […] wyrzucając ramie na całą długość. Ciężki brzeszczot grzmotnął ze szczękiem w klingę Tallesa tak, że odbita silnie uderzyła go prosto w twarz”

Świetny kochanek

Geralt, pomimo swego odmiennego wyglądu i przytłaczającego wizerunku w społeczeństwie, miał duże powodzenie u kobiet. Myślę, że niejeden przedstawiciel płci męskiej, czytając sagę Sapkowskiego, zazdrościł mu tego powodzenia. Nie ukrywajmy, że wiedźminowi głównie zależało na „łóżkowych przygodach”, jednak było kilka kobiet w jego życiu, na których mu wyjątkowo zależało. Miał ogromną słabość na punkcie czarodziejek, które znane były ze swych ciężkich charakterów, wysokich wymagań i beztroskiego życia, które także było spowodowane odmładzaniem siebie magicznymi sposobami. To także stanowi dowód na to, że ludzie często się mylili, wygłaszając, że wiedźmini nie posiadają uczuć. Geralt jak najbardziej był skłonny do uczuć, o czym mogły się nieraz przekonać jego kochanki.

Triss Merigold i Yennefer z Vengerbergu – dwie czarodziejki, z którymi romans Geralta trwał zaskakująco długo…

Wyjątkowo inteligentny realista

Geralt, jak każdy siwowłosy najemnik, był niezależny. Nie oznacza to jednak, że nie mieszał się nigdy w sprawy polityczne lub jakiekolwiek inne, w które mieszać się nie powinien. Spowodowane to było tym, że Geralt ciężko znosił niesprawiedliwość, okrutne rządy i bezprawne zachowania. Często odpowiadał na pytania, dlaczego częstym zjawiskiem jest wymyślanie przeróżnych potworów przez ludzi, w następujący sposób:

Ludzie (…) lubią wymyślać potwory i potworności. Sami sobie wydają się wtedy mniej potworni (…) Wtedy jakoś lżej im się robi na sercu. I łatwiej im żyć.

Główny bohater sagi był realistą, trzeźwo patrzącym na świat. Nie wierzył w wszelkie bóstwa, religie i ludowe wierzenia. Był przekonany, że tylko to co widzi i czego doświadcza naprawdę istnieje. Dzięki temu nie popełniał wielu błędów i podejmował przemyślane i racjonalne decyzje. Uważał, że zło jest złem i nie powinno się go dzielić, na mniejsze oraz większe. Czuł on także litość i konieczność udzielania pomocy istotom, które były prześladowane i tępione. Przykładem są smoki, które według Geralta, całkowicie niezasłużenie traktowane były przez rasę ludzką jako szkodniki. On dostrzegał w nich tylko piękne stworzenia, które należy chronić ze względu na wymieranie. Być może właśnie dzięki zdrowemu podejściu do świata i byciu indywidualistą, Geralt z Rivii zyskał u czytelników ogromną sympatię.

Geralt nie tylko jako bohater książkowy

Wiedźmin”, wydał się aż tak interesujący dla producentów gier, że seria wydana przez polskie studio CD Project Red, podbiła światowy rynek gier komputerowych. Niebywałym sukcesem, oprócz zdobycia miana najlepszej gry 2015 roku, było także oficjalne pozostanie najbardziej utytułowaną produkcją w historii, bowiem polski RPG zdobył 251 nagród gry roku.

Warto także wspomnieć o polskiej produkcji filmowej z roku 2001, gdzie głównej roli podjął się Michał Żebrowski. Oprócz tego, czeka nas także serial o dziejach Geralta, za który odpowiedzialna będzie firma „Netflix”, która w swoim dorobku ma już wiele innych wspaniałych produkcji. Wszystkie te przykłady stanowią, nic innego jak wyznaczniki popularności dzieła Sapkowskiego, oraz udowadniają, że charakterystyczny język utworu, problemy ujawnione w tekście, zabawne dialogi oraz dość pesymistyczne ukazanie rzeczywistości w „wiedźmińskim” przekonują nie tylko polskich czytelników, ale także tych na całym świecie. Dzięki temu istnieje na świecie pewne grono ludzi, którzy na pytanie „Jakiego słynnego polaka znasz?”, wspomną najpierw o Andrzeju Sapkowskim.

„Bo w każdym z nas jest Chaos i Ład, Dobro i Zło. Ale nad tym można i trzeba zapanować. Trzeba się tego nauczyć.

Podsumowując, Geralt z Rivii niewątpliwie jest postacią, która dzięki swojemu podejściu do świata, zyskała moją sympatię. Detektyw, drań, uczciwy najemnik, wierny przyjaciel, świetny wojownik, realista i pewny siebie buntownik przeciwko szerzącemu się złu na świecie – Sapkowski, kreując tę postać, udowodnił, że jak najbardziej możliwe jest stworzenie bohatera, który przez 8 tomów, ani razu nie zawodzi, czy też nudzi swoją osobą czytelników, którzy się z nim uosabiają i popierają jego poglądy. Zdecydowanie, przydałby się nam niejeden Geralt z Rivii, gdyż to człowiek jest nieraz potworem.

 

Łukasz Machalica

 

 

 

 

 

Dodaj komentarz